Wist je dit al?

Ik heb geen zin in ruzie met mijn stiefouder/stiefkinderen!

Een overlijden is op zich al vervelend genoeg. De afwikkeling van de nalatenschap kan aan de nare situaties nog een hoop narigheid toevoegen. Bij een overlijden van een eerste ouder met achterlating van de langstlevende ouder en de kinderen van die beide ouders, loopt het over het algemeen wel los. Als er sprake is van een tweede huwelijk en een stiefouder als langstlevende partner achterblijft, en kinderen van de overledene uit een eerder huwelijk, dan ligt de afwikkeling van de nalatenschap in de praktijk een stuk gevoeliger. Vaak hebben de echtgenoten (ouder en stiefouder) het met testamenten onder elkaar zó geregeld dat de langstlevende de hele nalatenschap van de overledene in bezit krijgt. De kinderen moeten dan wachten tot het overlijden van de stiefouder tot ze hun deel krijgen. De kinderen vragen zich dan af: Wat is ons erfdeel precies? Wie garandeert dat er later nog iets van onze kindsporties over is, en, als er wat over is, wie garandeert dan dat dit ook echt naar ons als kinderen toegaat? De stiefouder vraagt zich af: Kunnen mijn stiefkinderen iets bij mij opeisen? Gaan de rechten van mijn stiefkinderen ten koste van mijn eigen kinderen (of mijn andere familieleden)?

Het is belangrijk om je te realiseren dat het in zo'n situatie nou eenmaal zo is, dat de betrokkenen zich meer zorgen over dit soort vragen maken, dan in het geval de langstlevende echtgenoot gewoon een eigen ouder van de kinderen is. Dat wil beslist niet bij voorbaat zeggen dat de ander er op uit is om jou te benadelen. Wel houdt dit in dat de afwikkeling van de nalatenschap voor allen meer spanning oproept. Het risico is dat sneller de vlam in de pan slaat, en er ruzie ontstaat. Openheid en duidelijkheid en goed overleg is dan belangrijk, en als je het even niet weet, vraag dan je notaris hoe het zit. Weten waar je precies aan toe bent scheelt veel en de notaris is gewend om met complexere nalatenschappen om te gaan.

Het is als kinderen ook belangrijk om je te realiseren dat het nu eenmaal de werkelijkheid van alledag is, dat partners elkaar verzorgd achter willen laten, zelfs als er risico bestaat dat dit ten koste gaat van de kinderen. Als echtgenoten (of samenwoonpartners) kun je trouwens in zo'n situatie mogelijk ook helpen, door je bij het maken van je testamenten goed af te vragen of het wel nodig en verstandig is om de hele nalatenschap levenslang aan de langstlevende stiefouder toe te kennen. Meer weten?

Terug